Dromen over Frankrijk

Naar een nieuwe plek

De eerste vorst zit in de grond, de laatste bloeiende dahlia’s en cosmea heb ik in een vaas gezet. Het veld is kaal, bijna net zo kaal als toen we hier twee jaar geleden arriveerden. Niet alleen de bloemen, ook de Tiny Houses van de buren zijn verdwenen. Ze zijn vertrokken naar de nieuwe locatie. En, na een dag samen hard werken, zijn ook de speeltoestellen, moestuinbakken, houtbakken, picknicktafels, bijenhotels en fietsenhok verkast. Ons mobiele dorp heeft haar flexibiliteit bewezen.

Alleen wij staan er nog, onze verhuisdatum is half december gepland. We mogen nu wereldkundig maken waar we heen gaan: Kleinhuizen gaat naar Zeist!
Een nieuwe school voor de kinderen is gevonden. Ook een kinderdagverblijf voor twee ochtenden, al was dat nog een hele klus met alle wachtlijsten in die omgeving.

”Wanneer gaan we bij het zand wonen”? vraagt Juliette vaak. De nieuwe plek midden in het bos heeft namelijk véél zand. Er zijn gebouwen weggehaald en in de nabije toekomst wordt het terrein aan de natuur teruggegeven. Daar hopen we als Kleinhuizen een steentje aan bij te dragen.

Na weemoed om het afscheid nemen van deze mooie plek aan het merwedekanaal, overheerst nu enthousiasme voor een nieuw avontuur.