Dromen over Frankrijk

Hoop houden in een Tiny House

Alsof we in de ark van Noach verblijven, zo voelt het. Uren achtereen stroomt de regen op het dak van ons huisje, dat is binnen goed te horen. Doorgaans vind ik dat een gezellig geluid, maar nu maakt het mij onrustig. De druilerige dagen, de mentale impact van de uitzichtloze lockdown, de natgeregende mensen met mondkapjes bij de supermarkt, doen mij intens verlangen naar koffie drinken in de voorjaarszon. Of liever eerst nog: een pak sneeuw en een stralend blauwe lucht.

De eerste week na de kerstvakantie was pittig. Thuisonderwijs ging van start en nog niet alle techniek werkte goed. Tegelijkertijd startte een nieuwe, grote (overigens wel heel leuke) opdracht waarvoor ik die eerste week veel zoommeetings had. En dan nog mijn structurele werk erbij. Maar daarna kregen we een fijne structuur te pakken. Nu geniet ik echt van Juliette die zoveel leert en ijverig werkt. Het ontroert mij hoe snel zelfs zesjarigen het online onderwijs onder de knie krijgen. Ook geniet ik van Berend, al neemt hij het schoolwerk iets minder serieus. Hij heeft alle werkbladen, gekregen van de juf, in langs slierten geknipt.

Gijsbert is één dag in de week thuis én neemt Juliette nu en dan mee naar Liberté TIny Houses. Daar maakt ze haar huiswerk in het prachtige ‘kantoor’, gemaakt van zeecontainers, s’middags luncht ze tussen de werkvrouwen- en mannen aan de lange tafel. Ook hebben we een ruil met een gezin dat we kennen van school, waardoor ik ook de vrijdagmiddag ruimte heb om uren te maken. Dat is nog niet genoeg, daarom werk ik ook op zaterdagochtend een paar uur en ‘s avonds, direct na het eten. Gijsbert brengt dan de kinderen naar bed. Om eerlijk te zijn, geniet ik van afgezonderd, geconcentreerd werken, met dank aan het leuke werk én de sfeervolle werkplek.

Vaak krijg ik de vraag: wáár werk je dan rustig in een Tiny House? Nou, wanneer de kinderen thuis zijn: nergens. Gelukkig heb ik en heel creatieve en vindingrijke buurvrouw. Natasja heeft een schaftkeet gekocht, super leuk opgeknapt en er werkplekken gemaakt. Daar mag ik gebruik van maken. ‘Skeetje’ is, in deze lockdown, een uitje om naar toe te gaan ;).

In de verte vliegt een duif. Misschien wel met een takje in haar snavel. Volgende week mogen de kinderen weer naar school. Er wordt sneeuw verwacht. We houden vol.

Luistertip: over leven in een Tiny House, gaat de Grote Tiny House-podcast, ook te vinden op spotify. Ik had de eer de eerste gast te zijn 🙂 en vertel daar nog wat meer over de lockdown, de avondklok en wonen in een Tiny House.

In de eerste lockdown dit voorjaar schreef ik voor Oneworld het blog Quarantaine in een Tiny House.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0